تاثیر خلق اثر هنری بر تنظیم هیجانات

تنظیم هیجان به عنوان یکی از مولفه های بنیادین سلامت روان، به فرآیندهایی اطلاق می شود که از طریق آن ها افراد بر نوع، زمان و چگونگی تجربه و ابراز هیجانات خود نظارت دارند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش و تاثیر فرآیند خلق اثر هنری (نقاشی، طراحی، حجم سازی و…) بر مکانیزم های تنظیم هیجانی در افراد است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و به شیوه مرور نظام مند منابع کتابخانه ای انجام گرفته است. جامعه آماری شامل مقالات معتبر نمایه شده در پایگاه های اطلاعاتی داخلی (SID, Magiran, Noormags) و خارجی (ScienceDirect, PubMed, Google Scholar) در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ (و معادل شمسی) می باشد. یافته ها نشان می دهد که فعالیت های هنری از طریق چهار مکانیسم اصلی: ۱) تخلیه هیجانی و کاتارسیس، ۲) حواس پرتی مثبت و ایجاد حالت غرقگی (Flow)، ۳) بازنمایی و عینی سازی هیجانات انتزاعی، و ۴) بازارایی شناختی، منجر به کاهش هیجانات منفی (اضطراب و افسردگی) و افزایش تاب آوری می شوند. همچنین نتایج حاکی از آن است که خلق هنر با کاهش سطح کورتیزول و فعال سازی سیستم پاداش مغز، بستری امن برای پردازش تروما و هیجانات سرکوب شده فراهم می آورد. این مقاله نتیجه می گیرد که هنر درمانی و فعالیت های هنری خودجوش، نه صرفا به عنوان یک سرگرمی، بلکه به عنوان یک راهبرد مقابله ای کارآمد در تنظیم هیجانات و ارتقای بهزیستی روان شناختی عمل می کند.

کلیدواژه ها:

خلق اثر هنری ، تنظیم هیجان ، هنر درمانی ، سلامت روان ، بازتفسیر شناختی ، کاتارسیس