کاربرد واقعیت افزوده و واقعیت ترکیبی در آموزش مفاهیم انتزاعی دوره ابتدایی شهرستان سقز ۱۴۰۳-۱۴۰۴

پیشرفت های چشمگیر فناوری اطلاعات و ارتباطات در قرن بیست و یکم، بستر را برای تحولات بنیادین در نظام های آموزشی فراهم کرده است. در میان فناوری های نوین، واقعیت افزوده (AR) و واقعیت ترکیبی (MR) به عنوان ابزارهایی قدرتمند، پتانسیل بالایی برای تغییر رویکردهای سنتی آموزش به سمت روش های تعاملی و تجربی دارند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی کاربرد و اثربخشی این فناوری ها در آموزش مفاهیم انتزاعی برای دانش آموزان دوره ابتدایی در شهرستان سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ است. مفاهیم انتزاعی به دلیل ماهیت ناملموس خود، همواره یکی از چالش برانگیزترین مباحث در آموزش ابتدایی محسوب می شوند و درک عمیق آن ها برای دانش آموزان خردسال دشوار است.این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور پیشینه پژوهش، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه ادغام واقعیت افزوده و واقعیت ترکیبی در فرآیند یاددهی-یادگیری، می تواند موانع شناختی را کاهش دهد. نتایج نشان می دهد که استفاده از این فناوری ها در مدارس شهرستان سقز، نه تنها انگیزه و مشارکت دانش آموزان را به شدت افزایش می دهد، بلکه با ارائه بازنمایی های بصری و چندحسی از مفاهیم پیچیده، فرآیند انتقال دانش از سطح حافظه به سطح درک و کاربرد ارتقا می دهد. همچنین، این فناوری ها امکان شخصی سازی آموزش و پر کردن شکاف بین تئوری و عمل را فراهم می کنند. با توجه به زیرساخت های در حال توسعه آموزشی در استان کردستان و شهرستان سقز، بهره گیری از واقعیت افزوده می تواند به عنوان یک راهکار نوین برای ارتقای عدالت آموزشی و کیفیت یادگیری، به ویژه در مناطق محروم، نقشی کلیدی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، واقعیت ترکیبی ، آموزش ابتدایی ، مفاهیم انتزاعی ، شهرستان سقز ، فناوری آموزشی ، سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴