بررسی رابطه بین نشاط آموزشی و سبک های یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت نظام آموزشی، تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که فراتر از توانایی های شناختی صرف هستند. در سال های اخیر، توجه به متغیرهای روان شناختی و فردی نظیر نشاط آموزشی و سبک های یادگیری، اهمیت ویژه ای یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین نشاط آموزشی و سبک های یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر روش کتابخانه ای است و در آن از داده سازی یا ابزارهای میدانی استفاده نشده است. بدین منظور، منابع علمی معتبر شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی و اسناد آموزشی مرتبط با متغیرهای پژوهش مورد مطالعه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که نشاط آموزشی نقش موثری در افزایش انگیزش، مشارکت فعال و نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به یادگیری دارد و می تواند به بهبود پیشرفت تحصیلی آنان منجر شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که تفاوت های فردی در سبک های یادگیری، نقش مهمی در میزان درک مطالب درسی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. بررسی ها نشان می دهد که وجود محیط آموزشی شاد و حمایتگر می تواند اثر سبک های یادگیری را بر پیشرفت تحصیلی تقویت کند. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه هم زمان به نشاط آموزشی و سبک های یادگیری در برنامه ریزی های آموزشی مدارس متوسطه، به ویژه مدارس دخترانه، تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نشاط آموزشی ، سبک های یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، دوره متوسطه