نقش معلم در ایجاد تعادل میان آموزش علمی، عاطفی و جسمی در مدارس متوسطه

نظام های آموزشی معاصر بر تربیت همه جانبه دانش آموزان تاکید دارند، اما در عمل، غلبه آموزش علمی و نمره محوری در مدارس متوسطه موجب کم توجهی به ابعاد عاطفی و جسمی تربیت شده است. این مسئله به ویژه در دوره متوسطه که دانش آموزان با تحولات گسترده روانی و جسمانی مواجه اند، اهمیت بیشتری می یابد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش معلم در ایجاد تعادل میان آموزش علمی، عاطفی و جسمی در مدارس متوسطه انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر روش کتابخانه ای است و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی، کتاب ها، مقالات پژوهشی و اسناد آموزشی گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که معلم به عنوان عنصر محوری فرآیند تعلیم و تربیت، نقش تعیین کننده ای در تحقق تربیت متوازن دارد و کیفیت تعاملات آموزشی، حمایت عاطفی و توجه به سلامت جسمانی دانش آموزان، تاثیر مستقیمی بر اثربخشی یادگیری و رشد همه جانبه آنان دارد. نتایج همچنین بیانگر آن است که تمرکز صرف بر آموزش علمی، بدون در نظر گرفتن نیازهای عاطفی و جسمی، موجب کاهش انگیزش تحصیلی، افت سلامت روان و کاهش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری می شود. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت بازنگری در نقش حرفه ای معلمان و تقویت رویکردهای کل نگر در آموزش مدارس متوسطه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، آموزش علمی ، آموزش عاطفی ، آموزش جسمی ، مدارس متوسطه