همکاری مدرسه و خانواده در پشتیبانی از یادگیری فعال

مسئله اصلی این پژوهش، فراگیر نشدن کافی از یادگیری فعال در کلاس و فضای خانه و فاصله ارتباطی بین مدرسه و خانواده است. هدف پژوهش، تبیین نقش و الزامات همکاری مدرسه-خانواده در پشتیبانی از یادگیری فعال و ارائه سازوکارهای عملی برای افزایش مشارکت والدین و بهبود بازخورد دوطرفه است. روش پژوهش ترکیبی است و شامل مصاحبه های نیمه ساختاری با معلمان و والدین در چند مدرسه ابتدایی و متوسطه، به علاوه پرسشنامه های گروهی برای سنجش الگوهای ارتباطی و محیط های حمایتی خانه است. تحلیل داده ها با روش تحلیل محتوا و تحلیل های آماری توصیفی-استنباطی انجام شد. یافته ها نشان می دهد که وجود سازوکارهای ارتباطی منظم (جلسات بازخورد دوره ای، کانال های ارتباطی دیجیتال و دفتر یادداشت های مشارکتی)، برگزاری کارگاه های آموزشی والدین، و طراحی فعالیت های یادگیری فعال همسو با توانمندی های خانواده، به افزایش انگیزه دانش آموزان، سطح مشارکت در کلاس و کیفیت بازخورد منجر می شود. با این وجود موانعی مانند زمان محدود خانواده ها، تفاوت های فرهنگی-اجتماعی و ناآشنایی با ابزارهای دیجیتال می تواند فرآیند همکاری را کاهش دهد. نتیجه گیری بر ضرورت ایجاد چارچوب سازمانی مدرسه-محور، تقویت ظرفیت های خانواده و توسعه ابزارها و پلتفرم های ارتباطی برای پشتیبانی مستمر از یادگیری فعال تاکید دارد و پیامدهایی برای سیاست گذاری آموزشی و عمل مدرسه محور ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، همکاری مدرسه-خانواده ، مشارکت والدین ، پلتفرم های ارتباطی