تحلیل نگرش معلمان، والدین و همسالان نسبت به دانش آموزان ضعیف

نگرش معلمان، والدین و همسالان به عنوان عناصر کلیدی محیط اجتماعی آموزشی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری هویت تحصیلی، انگیزش و عملکرد دانش آموزان ضعیف دارد. هدف این پژوهش تحلیل کیفی این نگرش ها و تاثیر آن بر پویایی های روانی-اجتماعی و آموزشی دانش آموزان با عملکرد پایین است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-کیفی انجام شده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان، والدین و دانش آموزان، مشاهده تعاملات کلاسی و بررسی اسناد برنامه ریزی آموزشی گردآوری شده است. تحلیل داده ها با روش تحلیل مضمون صورت گرفت. یافته ها نشان داد نگرش های منفی معلمان، از جمله برچسب زنی، انتظارات پایین و کم توجهی، می تواند خودپنداره تحصیلی دانش آموز ضعیف را تضعیف و چرخه ناتوانی را تقویت کند. نگرش والدین، اعم از فشار بیش از حد، ناامیدی یا بی توجهی، در کاهش حمایت عاطفی و نظارتی موثر است و محیط خانه را برای یادگیری نامساعد می سازد. نگرش همسالان نیز، شامل طرد اجتماعی، تمسخر یا کاهش همکاری، منجر به انزوای دانش آموز ضعیف و کاهش مشارکت او در فعالیت های یادگیری می شود. در مقابل، نگرش های حمایتی، حامی رشد و مبتنی بر نقاط قوت از سوی این سه گروه، می تواند به بهبود تاب آوری تحصیلی، افزایش تعلق به مدرسه و رشد تدریجی عملکرد منجر شود. این پژوهش بر ضرورت مداخلات آگاهانه برای تغییر نگرش های مخرب و ترویج فرهنگ حمایت جمعی در مدرسه و خانه تاکید دارد تا از تثبیت وضعیت ضعف تحصیلی جلوگیری و مسیر بهبودی را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

نگرش معلمان ، نگرش والدین ، نگرش همسالان ، دانش آموزان ضعیف ، عملکرد تحصیلی ، حمایت اجتماعی.