بررسی میزان تاثیر پذیری آموزش و پرورش سنتی و جدید از فناوری های هوشمند در مسیر زمان

تحولات شتابان فناوری های هوشمند در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های جدیدی مواجه ساخته است. آموزش و پرورش به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، همواره تحت تاثیر تغییرات فناورانه قرار داشته و ناگزیر از انطباق با شرایط نوین شده است. آموزش سنتی که مبتنی بر روش های معلم محور، انتقال یک سویه دانش و محدودیت در ابزارهای آموزشی بوده است، در گذر زمان با ورود فناوری های هوشمند دستخوش تغییرات تدریجی اما بنیادین شده است. در مقابل، آموزش جدید با بهره گیری گسترده از فناوری های دیجیتال، هوش مصنوعی، یادگیری الکترونیکی و محیط های تعاملی، مسیر متفاوتی را در فرآیند یاددهی–یادگیری ترسیم کرده است. این مقاله با هدف بررسی و تحلیل میزان تاثیرپذیری آموزش و پرورش سنتی و جدید از فناوری های هوشمند در بستر زمان تدوین شده است. یافته های حاصل از بررسی منابع علمی نشان می دهد که فناوری های هوشمند نقش تعیین کننده ای در تحول اهداف آموزشی، روش های تدریس، نقش معلم و یادگیرنده و کیفیت یادگیری ایفا کرده اند و آموزش جدید در مقایسه با آموزش سنتی، انعطاف پذیری و اثربخشی بیشتری در مواجهه با این تحولات از خود نشان داده است.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، آموزش جدید ، فناوری های هوشمند