بررسی کاربرد هوش مصنوعی در مدارس ابتدایی و نقد چالش های اخلاقی و حریم خصوصی دانش آموزان

با گسترش روزافزون فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین ابزارها، راه خود را به نظام های آموزشی باز کرده است. هدف اصلی این مقاله، بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در مدارس ابتدایی و نقد انتقادی چالش های اخلاقی و مسائل مربوط به حریم خصوصی دانش آموزان در بستر جمهوری اسلامی ایران است. این مطالعه به شیوه ی مروری و کتابخانه ای انجام شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که هوش مصنوعی با قابلیت شخصی سازی محتوا، بازی وارسازی و کاهش بار اداری معلمان، می تواند انگیزه یادگیری و کیفیت آموزش را به طور قابل توجهی ارتقا دهد. با این حال، چالش های جدی وجود دارد؛ از جمله کاهش تعاملات اجتماعی و انسانی، خطر تثبیت سوگیری های الگوریتمی در ذهن کودکان، و تهدید استقلال فکری آن ها. در بخش حریم خصوصی، جمع آوری گسترده داده های شخصی دانش آموزان، خطرات امنیتی، تجاری سازی اطلاعات و وابستگی به سرورهای خارجی به عنوان مهم ترین آسیب های پنهان شناسایی شده اند. همچنین، اگرچه هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای تحول آموزش دارد، اما ادغام آن در مدارس ابتدایی نیازمند رویکردی متعادل و قانون مند است. برای حفظ امنیت و تربیت اخلاقی نسل آینده، ضروری است که با اولویت بندی بومی سازی فناوری، وضع قوانین سخت گیرانه برای حفاظت از داده ها و تاکید بر نقش غیرقابل جایگزین معلم، از این ابزار تنها به عنوان یک دستیار در کنار مربی انسانی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

تربیت شهروندی ، فضای مجازی ، تهاجم فرهنگی ، سواد رسانه ای ، مدرسه ، هویت ملی