بررسی شکاف ارتباطی والدین و فرزندان در دوران نوجوانی و نقش کارگاه های آموزشی مجازی و ابزارهای ارتباطی برای خانواده ها

دوران نوجوانی به دلیل تغییرات گسترده جسمی و روانی، یکی از حساس ترین مراحل رشد است که اغلب با بروز شکاف ارتباطی میان والدین و فرزندان همراه می شود. این مقاله با هدف بررسی ریشه ها و پیامدهای این فاصله و ارائه راهکارهای مبتنی بر فناوری برای کاهش آن انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعه کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع معتبر در حوزه روان شناسی رشد، مشاوره خانواده و ارتباطات نوین می باشد. داده ها با استناد به یافته های پژوهش های پیشین و نظریات کارشناسان گردآوری و تحلیل شده اند تا وضعیت موجود تبیین گردد. یافته های به دست آمده نشان می دهد که عواملی همچون تفاوت های نسلی، سبک های ناکارآمد فرزندپروری و ورود پرسرعت فناوری های دیجیتال در عمیق تر شدن این شکاف نقش اساسی دارند. همچنین نتایج حاصله حاکی از آن است که کارگاه های آموزشی مجازی به دلیل دسترسی آسان و صرفه جویی در زمان و هزینه، ابزاری بسیار کارآمد برای آموزش مهارت های زندگی، همدلی و حل تعارض به والدین و نوجوانان هستند. و ابزارهای ارتباطی دیجیتال اگرچه می توانند عامل فاصله باشند، اما با استفاده آگاهانه و هوشمندانه می توانند به پل های پیوند و بستری برای تعاملات مثبت خانوادگی تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

شکاف ارتباطی ، نوجوانی ، کارگاه های آموزشی مجازی ، ابزارهای ارتباطی ، خانواده ، مهارت های زندگی