بررسی تاثیر روش تدریس بازی محور بر یادگیری زبان فارسی و نقش انگیزه درسی در پیشرفت تحصیلی

هدف اصلی این مقاله، بررسی تاثیر روش تدریس بازی محور بر یادگیری زبان فارسی و تحلیل نقش انگیزه درسی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. با توجه به اهمیت زبان مادری به عنوان رکن هویت ملی و ضرورت به کارگیری روش های نوین در آموزش، این مطالعه با رویکردی مروری و کتابخانه ای و با استفاده از روش تحلیل محتوا انجام پذیرفت. جامعه آماری مقاله شامل تمامی اسناد، مقالات علمی، کتب و پایان نامه های معتبر در بازه زمانی اخیر بود که به صورت نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی گردآوری و مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های حاصل از این مطالعه نشان داد که روش تدریس بازی محور تاثیری معنادار و مثبت بر ارتقای مهارت های چهارگانه زبان فارسی (شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن) دارد. این روش با ایجاد محیطی تعاملی، مشارکت کلاسی را افزایش داده و با کاهش اضطراب ارتباطی، زمینه را برای تمرین زبان در بستری واقعی و شاد فراهم می کند. همچنین نتایج تایید کرد که انگیزه درسی، به ویژه انگیزه درونی ناشی از علاقه به زبان فارسی، نقشی کلیدی و پیش بین در پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. بررسی ها نشان داد که بین روش بازی محور و افزایش انگیزه رابطه ای هم افزا (سینرژیک) وجود دارد؛ به طوری که بازی ها با تحریک سیستم پاداش مغز و ایجاد حس رقابت سالم، انگیزه دانش آموزان را برای یادگیری دوچندان کرده و منجر به ماندگاری عمیق تر مفاهیم زبانی در ذهن آن ها می شود. البته تلفیق رویکرد بازی محور با تقویت انگیزه درسی، الگویی کارآمد برای اصلاح نظام آموزش زبان فارسی است. این رویکرد با تغییر پارادایم آموزش از حالت سنتی و خشک به محیطی پویا و لذت بخش، نه تنها سطح سواد زبانی را ارتقا می دهد، بلکه به پرورش خلاقیت، مهارت های اجتماعی و علاقه به فرهنگ ایرانی کمک شایانی می نماید. پیشنهاد می شود که برنامه ریزان آموزشی و معلمان با غلبه بر موانع موجود، استفاده از بازی های هدفمند را به عنوان جزء لاینفک فرآیند تدریس پذیرفته تا اهداف کیفی آموزش محقق گردد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس بازی محور ، یادگیری زبان فارسی ، انگیزه درسی ، پیشرفت تحصیلی ، مشارکت کلاسی