بررسی اثربخشی روش تدریس پروژه محور (PBL) و نقش آن در خلاقیت و نوآوری دانش آموزان ابتدایی

با توجه به تغییرات سریع در عصر حاضر و ضرورت عبور از روش های سنتی حفظی، نظام های آموزشی نیازمند رویکردهایی هستند که دانش آموزان را در فرآیند یادگیری فعال و مسئولیت پذیر کنند. هدف اصلی این مقاله، بررسی اثربخشی روش تدریس پروژه محور (PBL) و تحلیل نقش آن در پرورش خلاقیت و نوآوری دانش آموزان مقطع ابتدایی است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و به صورت مطالعه کتابخانه ای انجام شده است. یافته های به دست آمده نشان می دهد که روش تدریس پروژه محور تاثیر چشمگیری بر ارتقای مهارت های شناختی، عمق یادگیری و تفکر انتقادی دانش آموزان دارد. این روش با درگیر کردن ذهن دانش آموز در حل مسائل واقعی، حافظه فعال و استدلال منطقی را تقویت کرده و انگیزه درونی را برای یادگیری افزایش می دهد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که ساختار باز و انعطاف پذیر پروژه ها، فضای مناسبی برای شکوفایی خلاقیت و تخیل فراهم می آورد و به دانش آموزان اجازه می دهد تا ایده های نوآورانه خود را بیازمایند و از پاسخ های واحد فراتر روند. علاوه بر این، یادگیری مشارکتی در قالب پروژه های گروهی، مهارت های اجتماعی، همدلی و مسئولیت پذیری را تقویت کرده و ذهنیت نوآورانه را در کودکان نهادینه می کند. اجرای روش پروژه محور در مدارس ابتدایی، گامی استراتژیک در جهت تربیت نسلی خلاق، مبتکر و توانمند برای آینده کشور است.

کلیدواژه ها:

روش تدریس پروژه محور (PBL) ، خلاقیت ، نوآوری ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعال ، مهارت های اجتماعی