بررسی آموزش هوش هیجانی در مدارس ابتدایی و نقد مقاومت فرهنگی و خانوادگی در برابر آموزش احساسات به کودکان

پیشرفت تکنولوژی و پیچیدگی های زندگی مدرن، ضرورت بازنگری در اهداف نظام آموزشی و توجه به ابعاد فراتر از دانش آکادمیک را بیش از پیش آشکار ساخته است. هدف اصلی این مقاله، بررسی اهمیت آموزش هوش هیجانی در مدارس ابتدایی و نقد انتقادی مقاومت های فرهنگی و خانوادگی در برابر آموزش احساسات به کودکان است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و به شیوه کتابخانه ای و مروری انجام شده است. داده ها با مطالعه منابع معتبر علمی، کتب روانشناسی تربیتی و مقالات پژوهشی گردآوری و تحلیل شدند. یافته های به دست آمده نشان می دهد که آموزش هوش هیجانی در دوران ابتدایی نقشی بنیادین در ارتقای مهارت های اجتماعی، افزایش تمرکز، کاهش پرخاشگری و تقویت تاب آوری دانش آموزان دارد و کلید موفقیت تحصیلی و زندگی آینده آن هاست. با این حال، بررسی ها حاکی از وجود موانع فرهنگی جدی است؛ به طوری که بسیاری از والدین بر اساس باورهای سنتی، ابراز احساسات را نشانه ضعف می دانند و نگرانند که این نوع آموزش ها، کودکان را لوس یا از ارزش های خانوادگی دور کند. و نتایج حاصله بیانگر آن است که برای غلبه بر این مقاومت، لازم است مدارس با برگزاری کارگاه های آگاهی بخشی و ایجاد جریان ارتباطی موثر با والدین، سوءتفاهم ها را رفع کرده و آن ها را در فرآیند تربیت عاطفی مشارکت دهند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، آموزش ابتدایی ، مقاومت فرهنگی ، تربیت احساسی ، خانواده و مدرسه