بررسی سبک مدیریتی مدیر مدرسه بر شادابی و انگیزش یادگیری در کلاس درس

شادابی و انگیزش یادگیری در کلاس درس از مهم ترین شاخص های کیفیت نظام آموزشی به شمار می آید و نقش مدیر مدرسه به عنوان رهبر آموزشی در شکل دهی به این متغیرها بسیار تعیین کننده است. سبک مدیریتی مدیر مدرسه می تواند به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر نگرش معلمان، جو روانی مدرسه، کیفیت تعاملات انسانی و در نهایت بر میزان نشاط و انگیزش یادگیری دانش آموزان اثر بگذارد. مدیری که از رویکردهای مشارکتی، حمایتی و انسان محور استفاده می کند، زمینه بروز خلاقیت، احساس امنیت روانی و تعلق سازمانی را در معلمان و دانش آموزان فراهم می سازد و این امر به پویایی کلاس های درس منجر می شود. در مقابل، سبک های مدیریتی اقتدارگرا و کنترل محور اغلب موجب کاهش انگیزش درونی، افزایش فشار روانی و تضعیف روابط آموزشی می گردند. این مقاله با رویکردی تحلیلی–مروری به بررسی تاثیر سبک های مدیریتی مدیران مدارس بر شادابی و انگیزش یادگیری در کلاس درس می پردازد و تلاش می کند با تبیین ابعاد مختلف رهبری آموزشی، نقش مدیر مدرسه را در ایجاد محیطی پویا، شاداب و انگیزه بخش برای یادگیری روشن سازد. نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که میان سبک مدیریتی تحول آفرین و مشارکتی با افزایش انگیزش تحصیلی، رضایت شغلی معلمان و نشاط یادگیری دانش آموزان رابطه ای معنادار وجود دارد و توجه به این موضوع می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزش و پرورش ایفا کند.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریتی ، شادابی ، انگیزش یادگیری