نقش خودپنداره تحصیلی در عملکرد دانش آموزان

خودپنداره تحصیلی یکی از عوامل اساسی تعیین کننده عملکرد تحصیلی دانش آموزان است و بر انگیزه، رفتار یادگیری و تعاملات اجتماعی آن ها اثرگذار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودپنداره تحصیلی در عملکرد دانش آموزان انجام شد. این مطالعه به بررسی رابطه خودپنداره تحصیلی با عملکرد تحصیلی، انگیزه یادگیری و مشارکت فعال در کلاس پرداخت و تاثیر محیط آموزشی و حمایت های خانوادگی را نیز مورد توجه قرار داد. یافته های پژوهش نشان می دهد که دانش آموزانی با خودپنداره تحصیلی مثبت، در فعالیت های آموزشی مشارکت فعال تری دارند، انگیزه درونی بیشتری برای یادگیری نشان می دهند و توانایی بیشتری در مدیریت فشارهای تحصیلی دارند. همچنین، خودپنداره تحصیلی با استراتژی های یادگیری، تعاملات اجتماعی و توانایی مقابله با استرس در ارتباط است. محیط آموزشی مثبت و حمایت های خانوادگی نقش موثری در تقویت خودپنداره تحصیلی دارند. تفاوت های فردی مانند جنسیت، سطح تحصیلی و سبک های یادگیری نیز بر میزان خودپنداره اثرگذار هستند. این یافته ها اهمیت توجه به خودپنداره تحصیلی در طراحی برنامه های آموزشی، مداخلات روان شناختی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان را برجسته می کند. در نهایت، پژوهش نشان می دهد که تقویت خودپنداره تحصیلی می تواند نقش کلیدی در موفقیت تحصیلی، توسعه مهارت های فردی و اجتماعی و بهبود تجربه یادگیری دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

خودپنداره تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، مشارکت فعال