بررسی رابطه سبک مدیریت با رضایت والدین

کیفیت تدریس یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر یادگیری دانش آموزان و اثربخشی نظام آموزشی است و سیاست های آموزشی نقش کلیدی در شکل دهی به آن دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سیاست های آموزشی و کیفیت تدریس معلمان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی، ابعاد مختلف سیاست های آموزشی شامل برنامه ریزی درسی، ارزشیابی، آموزش های ضمن خدمت و سبک مدیریت را مورد تحلیل قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که سیاست های آموزشی انعطاف پذیر و همسو با نیازهای واقعی معلمان، موجب افزایش انگیزه شغلی، رضایت حرفه ای و ارتقای کیفیت تدریس می شوند. همچنین، سبک مدیریتی دموکراتیک و مشارکتی نقش مهمی در بهبود عملکرد آموزشی ایفا می کند و رضایت والدین و مشارکت آنان در فرآیند یادگیری را افزایش می دهد. برنامه ریزی درسی منسجم و ارزشیابی هدفمند، ابزارهای موثری هستند که معلمان را در ارائه تدریس اثربخش یاری می کنند و آموزش های ضمن خدمت، فرصت به روزرسانی دانش و مهارت های حرفه ای را فراهم می سازد. نتایج این پژوهش تاکید می کند که ترکیبی از سیاست های آموزشی کارآمد، مدیریت موثر و تعامل مثبت با والدین، زمینه ساز ارتقای کیفیت تدریس و افزایش اثربخشی نظام آموزشی است. یافته ها می توانند به مدیران و سیاست گذاران آموزشی در طراحی و اصلاح سیاست های موثر کمک کنند و راهنمای کاربردی برای بهبود عملکرد مدارس ارائه دهند.

کلیدواژه ها:

سیاست های آموزشی ، کیفیت تدریس ، انگیزه معلمان ، مشارکت والدین