تاثیر فعالیت های پرورشی بر رشد هیجانی وعاطفی دانش آموزان وافزایش علاقه به حضور در مدرسه

فعالیت های پرورشی به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام تعلیم و تربیت، نقشی بنیادین در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کنند و به ویژه در حوزه رشد هیجانی و عاطفی، تاثیرات عمیق و ماندگاری بر جای می گذارند. مدرسه تنها محیطی برای انتقال دانش شناختی نیست، بلکه فضایی اجتماعی و تربیتی است که در آن شخصیت، هیجانات، نگرش ها و احساسات دانش آموزان شکل می گیرد. فعالیت های پرورشی از قبیل برنامه های فرهنگی، هنری، مذهبی، اجتماعی و ورزشی، زمینه بروز هیجانات سالم، تقویت روابط عاطفی مثبت و افزایش احساس تعلق به مدرسه را فراهم می سازند. این فعالیت ها با ایجاد فرصت هایی برای تعامل، مشارکت و تجربه موفقیت، می توانند اضطراب های تحصیلی را کاهش داده و احساس امنیت روانی دانش آموزان را تقویت کنند. همچنین، فعالیت های پرورشی با پاسخ گویی به نیازهای هیجانی و عاطفی دانش آموزان، نقش موثری در افزایش انگیزه حضور منظم در مدرسه و کاهش بی میلی یا گریز از محیط آموزشی دارند. در واقع، پیوند میان فعالیت های پرورشی و علاقه مندی به مدرسه، از طریق تقویت خودپنداره مثبت، افزایش شادکامی و ایجاد تجربه های معنادار آموزشی شکل می گیرد. توجه هدفمند به این فعالیت ها می تواند مدرسه را به محیطی پویا، جذاب و حمایتگر تبدیل کند که در آن دانش آموزان با میل و رغبت در فرآیند یادگیری و رشد شخصی مشارکت نمایند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های پرورشی ، رشد هیجانی و عاطفی ، علاقه به حضور در مدرسه