نقش محیط یادگیری حمایتی در رشد انگیزه درونی دانش آموزان

در دنیای امروز که نظام های آموزشی به طور فزاینده ای بر کیفیت یادگیری تاکید می کنند، ایجاد محیط های یادگیری حمایتی به عنوان عاملی کلیدی در پرورش انگیزه درونی دانش آموزان شناخته می شود. انگیزه درونی، به عنوان محرکی پایدار و خودجوش، زمانی شکل می گیرد که فراگیران در محیطی امن، پذیرنده و پاسخگو قرار بگیرند که در آن نیازهای روان شناختی اساسی آنها از جمله خودمختاری، شایستگی و ارتباط اجتماعی تامین شود. پژوهش ها نشان می دهند که کلاس های درس حمایتی، که در آنها معلمان به جای کنترل مستقیم، از راهبردهای تسهیل کننده استفاده می کنند، به صورت معناداری بر افزایش تمایل ذاتی دانش آموزان به یادگیری تاثیر می گذارند. این محیط ها از طریق ارائه انتخاب های معنادار، طراحی فعالیت های چالش برانگیز متناسب با سطح توانایی ها، و ایجاد فضایی مبتنی بر احترام متقابل و همکاری، به دانش آموزان کمک می کنند تا حس کنجکاوی و لذت یادگیری در آنها تقویت شود. با این حال، موانعی مانند ساختارهای سلسله مراتبی سنتی در مدارس، کمبود منابع آموزشی انعطاف پذیر و نگرش های قالبی برخی معلمان نسبت به مدیریت کلاس، چالش های مهمی در مسیر ایجاد چنین محیط هایی محسوب می شوند. این مقاله با بررسی مبانی نظری و شواهد تجربی موجود، به تحلیل ابعاد مختلف محیط یادگیری حمایتی و مکانیسم های تاثیر آن بر انگیزه درونی می پردازد.

کلیدواژه ها:

انگیزه درونی ، محیط یادگیری حمایتی ، خودمختاری تحصیلی ، نیازهای روان شناختی ، مشارکت فعال