ارزیابی نظام نظارتی خانواده و نقش راهنمایی معلمان در یادگیری مستقل

در عصر حاضر که نظام های آموزشی با تحولات گسترده ای در شیوه های یادگیری مواجه شده اند، نقش نظام نظارتی خانواده و راهنمایی معلمان در پرورش یادگیری مستقل دانش آموزان به موضوعی حیاتی تبدیل شده است. یادگیری مستقل به عنوان یکی از مولفه های اساسی نظام های آموزشی مدرن، نیازمند هماهنگی و تعامل دوسویه بین خانواده و مدرسه است تا دانش آموزان بتوانند با اتکا به توانایی های خود، فرآیند یادگیری را مدیریت نمایند. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی، با ایجاد فضایی حمایتی و نظارت غیرمستقیم، بستر لازم برای خوداتکایی تحصیلی فرزندان را فراهم می سازد، در حالی که معلمان با به کارگیری راهبردهای آموزشی مناسب، مهارت های فراشناختی و خودتنظیمی را در فراگیران تقویت می کنند. با این حال، مشکلات متعددی در این زمینه وجود دارد؛ از جمله ناآگاهی برخی والدین از شیوه های صحیح نظارت و حمایت تحصیلی، کمبود برنامه های مدون برای همکاری خانواده و مدرسه، و مقاومت برخی معلمان در تغییر روش های سنتی تدریس که منجر به وابستگی دانش آموزان به راهنمایی های مستقیم می شود. این چالش ها ضرورت توجه به طراحی نظام های نظارتی هوشمند در خانواده و توسعه دانش تخصصی معلمان در زمینه پرورش یادگیری مستقل را آشکار می سازد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی موثرترین شیوه های نظارتی خانواده و الگوهای راهنمایی معلمان در تسهیل فرآیند یادگیری مستقل انجام می شود تا با ارائه راهکارهای عملی، گامی در جهت ارتقای کیفیت نظام آموزشی بردارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مستقل ، نظام نظارتی خانواده ، نقش راهنمایی معلمان ، مهارت های خودتنظیمی ، همکاری خانه و مدرسه