مشارکت جمعی در کلاس درس و تاثیر آن بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان

در نظام های آموزشی معاصر، پرورش مهارت های اجتماعی به اندازه تسلط بر محتوای درسی از اهمیت برخوردار بوده و نقش محوری در آماده سازی دانش آموزان برای زندگی واقعی ایفا می کند. پژوهش ها نشان می دهد که مشارکت جمعی در کلاس درس، به عنوان یکی از بسترهای اصلی تعاملات اجتماعی، تاثیر بسزایی در رشد مهارت هایی همچون کار گروهی، حل تعارض، مسئولیت پذیری و همدلی دارد. با این وجود، علی رغم تاکید سند تحول بنیادین آموزش وپرورش بر پرورش ابعاد مختلف شخصیت دانش آموزان، بسیاری از کلاس های درس هنوز در چارچوب روش های سنتی و معلم محور فعالیت می کنند که فرصت های مشارکت فعال و یادگیری تعاملی را به حداقل می رساند. این رویکرد یکسویه نه تنها مانع رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان می شود، بلکه باعث شکل گیری روحیه انفعال و وابستگی در آنان نیز خواهد شد. ماهیت چندبعدی مهارت های اجتماعی و نیاز به بازخورد مستمر در فرآیند یادگیری، استفاده از روش هایی مانند پروژه های گروهی، مباحثه های کلاسی و یادگیری مشارکتی را ضروری می سازد. با این حال، موانعی همچون تراکم بالای جمعیت کلاس ها، عدم آشنایی معلمان با روش های نوین یادگیری مشارکتی و نبود برنامه ریزی مناسب برای ارزیابی مهارت های اجتماعی، چالش های جدی در این مسیر ایجاد کرده اند. این پژوهش با درک ضرورت تقویت مهارت های اجتماعی به عنوان یکی از ارکان اصلی سند تحول بنیادین، به بررسی علمی تاثیر مشارکت جمعی بر رشد این مهارت ها در محیط کلاس درس پرداخته و راهکارهای عملی برای غلبه بر چالش های موجود ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مشارکت جمعی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، تعاملات کلاسی ، رشد دانش آموزان