بررسی رابطه بین مهارت های تفکر خلاق و پیشرفت آموزشی دانش آموزان در مدرسه

در دنیای پیچیده امروز که نیازمند حل مسائل جدید و رویکردهای نوآورانه است، پرورش **مهارت های تفکر خلاق** به یکی از ارکان اساسی نظام های آموزشی تبدیل شده است. این پژوهش با عنوان «بررسی رابطه بین مهارت های تفکر خلاق و پیشرفت آموزشی دانش آموزان در مدرسه» به تحلیل ارتباط این دو متغیر کلیدی در محیط آموزشی می پردازد. اهمیت این مطالعه از آنجا ناشی می شود که علی رغم تاکید متخصصان بر نقش تفکر خلاق در یادگیری، نظام های آموزشی بسیاری از کشورها هنوز بر روش های سنتی حفظ محور تمرکز دارند که ممکن است به جای تقویت، مانع رشد مهارت های خلاقانه دانش آموزان شود. مساله اصلی این تحقیق این است که چگونه سطح مهارت های تفکر خلاق دانش آموزان می تواند بر جنبه های مختلف پیشرفت آموزشی، از جمله نمرات درسی، توانایی حل مسئله و مشارکت در فعالیت های یادگیری تاثیر بگذارد. اگرچه برخی مطالعات رابطه مثبت بین این دو متغیر را نشان داده اند، ولی مکانیزم های دقیق این تاثیر و چگونگی بهره برداری از آن در محیط های آموزشی مختلف نیاز به بررسی بیشتر دارد. این پژوهش با تحلیل رابطه بین مولفه های مختلف تفکر خلاق (مانند سیالی، انعطاف پذیری و ابتکار فکری) و شاخص های پیشرفت آموزشی، در پی ارائه راهکارهایی است که بتوان از طریق آنها فضایی خلاق پرور در مدارس ایجاد کرد که همزمان به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان بینجامد. یافته های این مطالعه می تواند مبنای علمی مناسبی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در طراحی برنامه های درسی و روش های تدریس خلاقیت محور فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تفکر خلاق ، پیشرفت آموزشی ، محیط مدرسه ، مهارت های شناختی ، یادگیری موثر