تحلیل نگرش معلمان و دانش آموزان نسبت به آموزش تبلت محور

نگرش معلمان و دانش آموزان نسبت به آموزش تبلت محور با توجه به تفاوت های نقشی، تجربه فناوری و انتظارات آموزشی، الگوهای متمایزی از پذیرش و مقاومت را آشکار می سازد. معلمان عموما نگرشی دوگانه از خود نشان می دهند؛ از سویی، آنان پتانسیل تبلت ها در ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، دسترسی به منابع چندرسانه ای و شخصی سازی آموزش را به عنوان فرصتی برای غنی سازی تدریس می شناسند، اما از سوی دیگر، نگرانی هایی مانند کمبود آموزش های کاربردی برای ادغام تبلت در درس نامه، ترس از کاهش نقش حضوری خود در کلاس، محدودیت های زیرساختی مدارس و چالش مدیریت حواس پرتی دانش آموزان، پذیرش کامل این فناوری را با احتیاط مواجه ساخته است. در مقابل، دانش آموزان به طور کلی نگرشی مثبت تر و پذیراتر دارند که ریشه در آشنایی ذاتی با فناوری های لمسی، علاقه به یادگیری از طریق بازی های آموزشی و تمایل به استقلال در کسب دانش دارد؛ با این حال، این نگرش مثبت مشروط به کیفیت طراحی محتوای تبلتی است، چرا که محتوای خشک یا تکراری می تواند به سرعت به بی علاقگی و استفاده غیرآموزشی از دستگاه منجر شود. تحلیل عمیق تر نشان می دهد که نگرش هر دو گروه تحت تاثیر عوامل تعدیل گری مانند سن، سطح سواد دیجیتال، حمایت سازمانی از معلمان و طراحی آموزش محور محتوا قرار دارد؛ به طوری که معلمان جوان تر و آموزش دیده تر تمایل بیشتری به استفاده خلاقانه از تبلت دارند، در حالی که دانش آموزان در محیط هایی که معلم به عنوان راهنما و نه ممانعت کننده عمل می کند، تعامل سازنده تری با این فناوری برقرار می نمایند. در نهایت، موفقیت آموزش تبلت محور مستلزم توجه به این واقعیت است که فناوری تنها ابزاری است و پذیرش آن تابعی از تطابق با نیازهای واقعی یادگیری، فرهنگ سازمانی مدرسه و ایجاد اعتماد متقابل بین معلمان و دانش آموزان خواهد بود.

کلیدواژه ها:

آموزش تبلت محور ، نگرش معلمان ، نگرش دانش آموزان ، پذیرش فناوری ، سواد دیجیتال