واکاوی رابطه نگرش سازنده معلمان با پویایی و کیفیت تعاملات کلاسی در فرآیند آموزش

در محیط های آموزشی امروزی، نگرش و رویکرد معلمان نقشی اساسی در شکل دهی به فضای یادگیری ایفا می کند. پژوهش حاضر به واکاوی رابطه بین نگرش سازنده معلمان با پویایی و کیفیت تعاملات کلاسی می پردازد. اهمیت این مطالعه از آنجا نشات می گیرد که تعاملات موثر بین معلم و دانش آموزان یکی از مولفه های کلیدی در بهبود فرآیند آموزش و یادگیری محسوب می شود. مساله اصلی این است که علی رغم تاثیر غیرقابل انکار نگرش معلمان بر جو کلاس، سازوکارهای دقیق این تاثیر و چگونگی تقویت آن در نظام آموزشی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این تحقیق با تمرکز بر نقش نگرش سازنده معلمان، در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان با بهبود نگرش و دیدگاه معلمان، به ارتقای کیفیت تعاملات و ایجاد محیط یادگیری پویاتر دست یافت. نگرش سازنده معلمان نه تنها بر میزان مشارکت دانش آموزان تاثیر می گذارد، بلکه در شکل گیری روابط سازنده و تقویت خودکارآمدی تحصیلی آنان نیز نقش تعیین کننده ای دارد. یافته های این پژوهش می تواند به سیاست گذاران آموزشی، برنامه ریزان درسی و مربیان کمک کند تا با اتخاذ راهکارهای موثر در جهت بهبود نگرش حرفه ای معلمان، گام های اساسی در ارتقای کیفیت آموزش بردارند.

کلیدواژه ها:

نگرش معلمان ، پویایی کلاسی ، کیفیت تعاملات ، فرآیند آموزش ، یادگیری موثر