عوامل پیش روی کننده و مانع ساز در اجرای یادگیری فعال: دیدگاهی از منظر معلمان و دانش آموزان

یادگیری فعال به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی که در آن دانش آموزان نقش محوری در فرایند یادگیری ایفا می کنند، در سال های اخیر مورد توجه نظام های آموزشی پیشرو قرار گرفته است. این روش که بر مشارکت فعال، تفکر انتقادی و یادگیری تجربی تاکید دارد، در تقابل با شیوه های سنتی یادگیری مبتنی بر سخنرانی یک سویه قرار می گیرد. در این میان، شناسایی عواملی که می توانند تسهیل گر یا مانع اجرای موثر این رویکرد در مدارس باشند، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از یک سو، عواملی مانند صلاحیت حرفه ای معلمان، امکانات آموزشی مناسب، حمایت مدیریت مدرسه و پذیرش این روش توسط دانش آموزان می توانند نقش پیش برنده داشته باشند و از سوی دیگر، موانعی چون حجم سنگین محتوای درسی، کمبود زمان، مقاومت در برابر تغییر و محدودیت های فیزیکی فضای آموزشی ممکن است اجرای این روش را با چالش مواجه سازند. نکته حائز اهمیت آن است که نگرش و تجربه زیسته معلمان و دانش آموزان به عنوان دو بازیگر اصلی این فرایند، می تواند درک عمیق تری از چگونگی اجرای یادگیری فعال ارائه دهد. این پژوهش با تمرکز بر دیدگاه های این دو گروه، در پی آن است که ضمن بررسی تجارب عملی آنان، عوامل کلیدی موثر بر موفقیت یا شکست این روش آموزشی را شناسایی کند. یافته های چنین پژوهشی می تواند به سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان کمک کند تا با شناخت دقیق تر این عوامل، برنامه ریزی مناسب تری برای گسترش یادگیری فعال در مدارس داشته باشند. در این میان، توجه همزمان به ابعاد مختلف شامل مسائل مدیریتی، نگرشی و زیرساختی می تواند منجر به طراحی الگویی جامع برای اجرای موثر این روش شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، عوامل تسهیل کننده ، موانع اجرا ، نگرش معلمان ، مشارکت دانش آموزان.