تحلیل تاثیر آموزش مبتنی بر مسئله بر توسعه ارتباطات بین فردی در محیط مدرسه

امروزه توسعه مهارت های ارتباطی و روابط بین فردی به یکی از ارکان اصلی نظام های آموزشی پیشرو تبدیل شده است. این پژوهش به تحلیل تاثیر روش آموزش مبتنی بر مسئله (PBL) بر رشد و توسعه ارتباطات بین فردی در محیط مدرسه می پردازد. اهمیت این مطالعه از آنجا نشات می گیرد که در عصر حاضر، توانایی برقراری ارتباط موثر و کار تیمی به اندازه مهارت های علمی و تخصصی در موفقیت فردی و اجتماعی افراد نقش دارد؛ اما روش های سنتی آموزش غالبا از پرورش این مهارت های حیاتی غافل بوده اند. مساله اصلی که این تحقیق به آن می پردازد، شکاف موجود بین آموزش های نظری و نیازهای واقعی دانش آموزان در زمینه ارتباطات اجتماعی است. آموزش مبتنی بر مسئله با ایجاد موقعیت های یادگیری واقع نما و گروه محور، این فرصت را فراهم می آورد که دانش آموزان در مواجهه با چالش های عملی، نحوه برقراری ارتباط موثر، مدیریت تعارضات و همکاری سازنده را بیاموزند. این پژوهش با توجه به ابعاد مختلف ارتباطات بین فردی از جمله مهارت های کلامی، غیرکلامی، شنود فعال و همدلی، به دنبال سنجش میزان تاثیر این روش آموزشی بر هر یک از این مولفه هاست. یافته های این تحقیق می تواند به معلمان در طراحی فعالیت های یادگیری که همزمان اهداف شناختی و اجتماعی را دنبال می کنند، کمک شایانی نماید. همچنین مدیران آموزشی می توانند از نتایج این مطالعه در برنامه ریزی برای تغییرات ساختاری در محیط مدرسه استفاده کنند تا بستری مناسب برای تعاملات سازنده بین دانش آموزان فراهم آید. تاکید بر توسعه ارتباطات بین فردی از طریق آموزش مبتنی بر مسئله می تواند نقش مهمی در آماده سازی دانش آموزان برای مواجهه با چالش های اجتماعی و شغلی آینده داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر مسئله ، ارتباطات بین فردی ، محیط مدرسه ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری مشارکتی.