ارزیابی کارآمدی روش های بازی محور در ایجاد یادگیری فعال در دوره ابتدایی

در سال های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی به ویژه آموزش بازی محور، به عنوان یکی از روش های اثرگذار برای افزایش کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی مورد توجه جدی قرار گرفته است. بازی های آموزشی با فراهم کردن محیطی جذاب و تعاملی، زمینه مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش داده و یادگیری را از حالت صرفا انتقالی به تجربه ای پویا و معنادار تبدیل می کنند. این مقاله با هدف بررسی نقش و کارکرد بازی های آموزشی در بهبود یادگیری دانش آموزان ابتدایی، به تحلیل ابعاد شناختی و اجتماعی این روش آموزشی می پردازد.در این پژوهش، ضمن تبیین مفهوم بازی های آموزشی و جایگاه آن در یادگیری فعال، نقش بازی ها در تقویت مهارت هایی همچون حل مسئله، تفکر انتقادی، تصمیم گیری و همکاری گروهی بررسی شده است. همچنین تفاوت ها و کارکردهای بازی های سنتی و دیجیتال در یادگیری مفاهیم درسی و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. روش تحقیق بر پایه مرور مطالعات پیشین، تحلیل یافته های تجربی و بررسی نتایج اجرای فعالیت های بازی محور در محیط های آموزشی شکل گرفته است. یافته ها نشان می دهد به کارگیری هدفمند بازی های آموزشی می تواند موجب افزایش تمرکز، تقویت یادگیری مفهومی، رشد مهارت های اجتماعی و بهبود ارتباطات کلاسی شود. با این حال، اجرای موفق آموزش بازی محور نیازمند برنامه ریزی دقیق، انتخاب بازی متناسب با اهداف آموزشی، مدیریت صحیح کلاس و توانمندسازی معلمان است. در پایان، مقاله با ارائه پیشنهادهایی کاربردی، بر ضرورت استفاده نظام مند از بازی های آموزشی در آموزش ابتدایی تاکید کرده و این رویکرد را راهبردی موثر برای ارتقای یادگیری و پرورش مهارت های ضروری دانش آموزان معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور ، بازی های آموزشی ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی ، مهارت های شناختی ، مهارت های اجتماعی ، تفکر انتقادی ، حل مسئله ، بازی های دیجیتال ، مدیریت کلاس.