استفاده بازی های آموزشی بر یادگیری مفاهیم پایه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_10023
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در چشم انداز نوین آموزشی، محدودیت های روش های سنتی تدریس که عمدتا بر انتقال یک سویه اطلاعات و حفظ کردن متمرکزند، در برابر نیازهای شناختی و انگیزشی فراگیران به ویژه در دوره ابتدایی آشکار شده است. این مقاله با هدف ارائه تحلیلی جامع از نقش، مکانیسم های اثر و اثربخشی «بازی های آموزشی» در تسهیل یادگیری مفاهیم پایه ای تدوین شده است. مفاهیم پایه، شامل سواد ریاضی مقدماتی (شمارش، عملیات اصلی)، مفاهیم علمی بنیادین، پایه های زبان آموزی (خواندن، نوشتن و درک مطلب) و مهارت های اجتماعی-هیجانی، سنگ بنای اساسی موفقیت تحصیلی آتی دانش آموزان محسوب می شوند. بر اساس مبانی نظری روانشناسی شناختی و تربیتی، به ویژه نظریه های شناختی-رشدی پیاژه و نظریه جامعه شناسی-فرهنگی ویگوتسکی، بازی به عنوان بستر طبیعی یادگیری، امکان درونی سازی عمیق تر مفاهیم را از طریق تعامل فعال فراهم می سازد. بازی های آموزشی، با تلفیق هدفمند عناصر بازی (چالش، قوانین، تعامل و بازخورد) با اهداف یادگیری، یک محیط امن، جذاب و ساختاریافته خلق می کنند که در آن فراگیران می توانند به طور ملموس و عینی با مفاهیم انتزاعی درگیر شوند، در آن کاوش کنند و از طریق بازخورد فوری و تکرار غیرمستقیم، درک خود را اصلاح و تثبیت نمایند.مزایای اصلی به کارگیری این بازی ها شامل افزایش انگیزش درونی و مشارکت فعال، تسهیل یادگیری معنادار و عمیق، تقویت مهارت های شناختی سطح بالا مانند حل مسئله، تفکر انتقادی و استدلال منطقی، و نیز پرورش همزمان مهارت های اجتماعی (همکاری، کار گروهی) و هیجانی (تحمل شکست، مدیریت هیجان) است. این بازی ها به طور خاص در دروسی مانند ریاضی (مثلا درک ارزش مکانی از طریق بازی های رقابتی)، علوم (درک چرخه های طبیعی از طریق شبیه سازی) و فارسی (تقویت واژگان و دستور زبان از طریق بازی های کلمه سازی) کاربرد موثری دارند. اگرچه چالش هایی مانند نیاز به برنامه ریزی دقیق، زمان بر بودن طراحی، محدودیت امکانات در برخی مدارس و لزوم آموزش معلمان وجود دارد، اما یافته ها حاکی از آن است که ادغام سنجیده و هدفمند بازی های آموزشی در برنامه درسی دوره ابتدایی، نه تنها به ارتقای کمی و کیفی یادگیری مفاهیم پایه می انجامد، بلکه با ایجاد کلاسی شاداب و پویا، به رشد همه جانبه و متعادل فراگیران کمک شایانی می کند. در نتیجه، به کارگیری این راهبرد فعال به عنوان مکمل یا روش اصلی تدریس، با پشتوانه نظری و تجربی قوی، توصیه می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه زراعت پیشه
کارشناسی ارشد علوم قرآنی
صغری ملکی
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی
ناهید فیروزی
کارشناسی ارشد مدیریت