تحلیل تاثیر یادگیری حل مساله بر شکل گیری روابط مثبت همسالان در مدارس

یادگیری مبتنی بر حل مساله به عنوان یک روش آموزشی موثر، به شکل فزاینده ای در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار می گیرد. این تحقیق تاثیر این رویکرد را بر توسعه روابط مثبت بین دانش آموزان در محیط مدرسه بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که مشارکت در فعالیت های حل مساله گروهی می تواند نقش قابل توجهی در تقویت ارتباطات بین فردی دانش آموزان ایفا کند. در این فرآیند، یادگیرندگان با موقعیت های واقعی مواجه می شوند که نیازمند همکاری، احترام متقابل و تبادل افکار است. آموزش مبتنی بر حل مساله مهارت های کلیدی همچون گوش دادن فعال، بیان ایده ها و حل تعارض را پرورش می دهد. چالش های پیش روی این روش شامل تفاوت در سطح توانایی های دانش آموزان، نیاز به راهنمایی دقیق معلمان و لزوم طراحی مناسب مسائل است. این مطالعه با ارائه راهکارهای عملی برای بهینه سازی یادگیری حل مساله، پیشنهاد می کند که با تمرکز بر تشکیل گروه های متعادل، ایجاد محیط حمایتی و استفاده از مسائل مرتبط با زندگی واقعی، می توان به نتایج بهتری در شکل گیری روابط مثبت دست یافت. نتایج این تحقیق می تواند برای معلمان، طراحان آموزشی و سیاست گذاران در بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان مفید باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری حل مساله ، روابط همسالان ، مهارت های اجتماعی ، همکاری گروهی ، محیط آموزشی