بررسی رابطه محیط آموزشی غیررسمی با مدیریت خشم در فراگیران

در مسیر تحولات اجتماعی و پیچیده شدن روابط انسانی، یکی از مهارت های حیاتی که نظام های آموزشی معاصر بر آن تاکید دارند، مدیریت هیجانات به ویژه مدیریت خشم است. خشم به عنوان یک هیجان طبیعی، زمانی که به شکل سازنده ای شناسایی و هدایت نشود، می تواند به پرخاشگری کلامی یا غیرکلامی تبدیل شده و سلامت روانی فرد، کیفیت روابط بین فردی و فضای کلی یادگیری را مختل نماید. در این میان، تمرکز اصلی تحقیقات و برنامه های آموزشی اغلب بر محیط رسمی مدرسه، همچون کتاب های درسی و کارگاه های مشخص آموزش مهارت های زندگی، معطوف بوده است. این در حالی است که دانش آموزان و فراگیران، ساعات زیادی از روز را در محیط آموزشی می گذرانند و بخش قابل توجهی از تجربیات، یادگیری ها و جامعه پذیری آنان نه در چارچوب برنامه های رسمی، بلکه در تعامل با "محیط آموزشی غیررسمی" شکل می گیرد. محیط آموزشی غیررسمی به تمامی عناصر، موقعیت ها و تعاملاتی اشاره دارد که خارج از برنامه درسی مصوب و ساختارهای رسمی کلاس درس رخ می دهند؛ عواملی همچون کیفیت روابط همسالان، جو عاطفی حاکم بر حیاط مدرسه و راهروها، نوع برخورد کارکنان اداری و خدماتی با دانش آموزان، فعالیت های فوق برنامه، گروه های دوستی، و حتی قوانین نانوشته و هنجارهای مسلط در میان دانش آموزان. این محیط، بستری پویا و اثرگذار است که به طور مداوم در حال آموزش غیرمستقیم روش های مواجهه با تعارض، تحمل ناکامی، و ابراز هیجانات است.

کلیدواژه ها:

محیط آموزشی غیررسمی ، مدیریت خشم ، فراگیران ، جو مدرسه ، روابط همسالان