تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر سطح تعامل و درگیری تحصیلی یادگیرندگان

در دنیای امروز که فناوری به سرعت در حال دگرگون سازی عرصه های مختلف زندگی است، نظام های آموزشی نیز ناگزیر از بازنگری در روش های سنتی تدریس و به کارگیری راهبردهای نوین برای پاسخگویی به نیازهای نسل دیجیتال هستند. در این میان، یکی از چالش های اساسی پیش روی مربیان و معلمان، کاهش سطح توجه، تعامل و درگیری تحصیلی دانش آموزان در فرآیند یادگیری است. محیط های آموزشی غالبا با روش های یک سویه و مبتنی بر حفظ کردن، قادر به برانگیختن اشتیاق و مشارکت فعال یادگیرندگان نیستند و این امر منجر به خستگی، بی حوصلگی و در نهایت کاهش کیفیت یادگیری می شود. بنابراین، یافتن راه حل های خلاقانه و موثر برای افزایش مشارکت و تعامل عمیق تحصیلی، به یک ضرورت انکارناپذیر در پژوهش های تربیتی تبدیل شده است. در این راستا، آموزش مبتنی بر بازی به عنوان یک پارادایم نوظهور، توجه بسیاری از صاحب نظران را به خود جلب کرده است. این رویکرد که در آن از عناصر و مکانیک های بازی در بافتارهای غیربازی، مانند محیط های آموزشی، استفاده می شود، قابلیت بالقوه ای برای ایجاد محیط های یادگیری جذاب، پویا و تعاملی دارد. بازی ها به طور ذاتی دارای ویژگی هایی مانند چالش های فزاینده، بازخورد فوری، حس پیشرفت و موفقیت، و فضای امن برای آزمون و خطا هستند که می توانند به طور موثری میل درونی یادگیرنده برای کشف و تسلط را برانگیزند. با این حال، علیرغم شواهد روزافزون در مورد مزایای بازیوارسازی، پژوهش های نظام مند و جامع در مورد تاثیرات دقیق آن بر سطوح مختلف تعامل و درگیری تحصیلی در بافتارهای متنوع آموزشی، به ویژه در کشور ما، همچنان محدود است. این مقاله با تمرکز بر موضوع "تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر سطح تعامل و درگیری تحصیلی یادگیرندگان" در پی پاسخ به این پرسش اساسی است که چگونه و تا چه حد به کارگیری راهبردهای بازی محور می تواند بر ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری درگیری تحصیلی، همچنین بر میزان و کیفیت تعامل یادگیرنده با محتوا، همکلاسی ها و معلم تاثیر بگذارد. بررسی این رابطه از آن جهت حائز اهمیت است که درگیری تحصیلی به عنوان یک سازه چندبعدی، پیش بین قوی برای موفقیت تحصیلی و تداوم یادگیری شناخته می شود و تعامل نیز سنگ بنای ایجاد تجربیات یادگیری معنادار است. بنابراین، تبیین علمی مکانیسم های اثرگذاری بازی ها می تواند چارچوبی ارزشمند برای طراحان آموزشی، معلمان و سیاست گذاران فراهم آورد تا با طراحی دوره ها و محیط های یادگیری اثربخش تر، نه تنها موانع مشارکت را کاهش دهند، بلکه اشتیاق پایدار برای یادگیری را در یادگیرندگان نهادینه کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، درگیری تحصیلی ، تعامل ، یادگیرنده ، مشارکت آموزشی