روش های آموزش پروژه ای و تاثیر آن بر رشد همه جانبه یادگیرندگان

آموزش پروژه محور به عنوان یکی از رویکردهای نوین در تعلیم و تربیت، نقش بسزایی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش به بررسی تاثیر روش های آموزش مبتنی بر پروژه بر ابعاد مختلف رشد یادگیرندگان شامل جنبه های شناختی، عاطفی و اجتماعی می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که این روش آموزشی با درگیر کردن فعال دانش آموزان در حل مسائل واقعی، موجب تقویت تفکر انتقادی، خلاقیت و مهارت های حل مسئله می شود. مطالعات میدانی نشان داده اند که یادگیرندگانی که در برنامه های پروژه محور شرکت کرده اند، نسبت به همسالان خود در روش های سنتی، ۳۵ درصد پیشرفت بیشتری در مهارت های تحلیلی و ۴۰ درصد رشد بالاتری در توانایی کار گروهی از خود نشان داده اند. با این حال، چالش هایی مانند زمان بر بودن اجرای پروژه ها، نیاز به منابع آموزشی ویژه و لزوم تغییر نگرش معلمان در ارزیابی، پیاده سازی این روش را با دشواری مواجه ساخته است. این تحقیق با ارائه مدلی چهارمرحله ای شامل طراحی پروژه، اجرای مشارکتی، ارائه نتایج و بازخورد جامع، چارچوبی کاربردی برای معلمان جهت به کارگیری اثربخش این روش ارائه می دهد. نتایج اجرای آزمایشی این مدل در ۲۰ کلاس درس نشان داده که پس از شش ماه، دانش آموزان علاوه بر بهبود نتایج تحصیلی، در مهارت های اجتماعی و اعتمادبه نفس خود نیز رشد چشمگیری داشته اند. به طور خاص، ۷۵ درصد معلمان گزارش کرده اند که مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی به طور محسوسی افزایش یافته است. همچنین نتایج نشان می دهد که این روش در ایجاد ارتباط معنادار بین آموخته های نظری و کاربردهای عملی آنها بسیار موثر بوده است. یافته های این پژوهش می تواند به مربیان و برنامه ریزان درسی در بازنگری شیوه های تدریس و ارتقای کیفیت فرایند یادگیری کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش پروژه محور ، رشد همه جانبه ، تفکر انتقادی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری فعال