اهمیت گروه بندی کلاسی در دبستان: رویکردی برای ارتقای یادگیری و رشد اجتماعی

گروه بندی کلاسی یکی از راهبردهای موثر در آموزش ابتدایی است که با سازماندهی دانش آموزان در گروه های کوچک، فرصت های یادگیری مشارکتی، تعامل اجتماعی و رشد مهارت های شناختی و عاطفی را فراهم می آورد. این مقاله با مروری بر مبانی نظری گروه بندی (از جمله نظریه های ویگوتسکی، پیاژه و جانسون ها) و معرفی روش های متداول گروه بندی (همگن، ناهمگن، تصادفی، انتخابی)، به بررسی مزایای آموزشی، اجتماعی و روان شناختی آن در دوره دبستان می پردازد. همچنین چالش های اجرایی و راهکارهای عملی برای بهینه سازی گروه بندی ارائه می شود. یافته ها نشان می دهند که گروه بندی مناسب می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی، تقویت خودکارآمدی، افزایش انگیزه و پرورش مهارت های زندگی در دانش آموزان بینجامد.

کلیدواژه ها:

گروه بندی کلاسی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، رشد اجتماعی ، تفاوت های فردی