تحلیل رابطه نظام رهبری مدارس و رشد خلاقیت دانش آموزان

تحلیل رابطه میان نظام رهبری مدارس و رشد خلاقیت دانش آموزان از جمله موضوعات اساسی در حوزه تعلیم و تربیت معاصر به شمار می رود که نیازمند بررسی و واکاوی دقیق است. در دنیای امروز که خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های قرن بیست ویکم شناخته می شود، مدارس به عنوان کانون های اصلی پرورش استعدادها وظیفه سنگینی در تقویت این مهارت بر عهده دارند. این در حالی است که سیستم های سنتی رهبری در مدارس، اغلب مبتنی بر ساختارهای سلسله مراتبی و رویکردهای کنترل محور هستند که به جای تشویق تفکر خلاق، به تثبیت الگوهای قالبی و تکراری می انجامند. پژوهش های متعدد نشان می دهند که بین شیوه های رهبری در مدارس و سطح خلاقیت دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد، اما متاسفانه در عمل شاهد آن هستیم که بسیاری از مدیران آموزشی هنوز از ظرفیت های سبک های نوین رهبری برای ایجاد فضای خلاقانه در مدارس استفاده نمی کنند. این مساله زمانی اهمیت بیشتری می یابد که نیاز جامعه به نیروی انخلاقاق و نوآور روزبه روز بیشتر احساس می شود. بررسی رابطه نظام رهبری مدارس و رشد خلاقیت دانش آموزان می تواند به شناسایی الگوهای مدیریتی موثر در این زمینه منجر شود و راهکارهای عملی برای تحول در شیوه های رهبری آموزشی ارائه دهد. اهمیت این پژوهش در آن است که می تواند مبنایی علمی برای اصلاح رویه های مدیریتی در مدارس فراهم آورد و گامی موثر در جهت تربیت نسلی خلاق و توانمند برای مواجهه با چالش های آینده بردارد.

کلیدواژه ها:

نظام رهبری آموزشی ، پرورش خلاقیت ، محیط یادگیری ، مدیریت مدرسه ، تفکر نوآورانه