طوفان فکری به عنوان راهبردی برای جلب حداکثری مشارکت دانش آموزان

امروزه در نظام های آموزشی پیشرفته، توجه به روش های فعال یادگیری و مشارکت حداکثری دانش آموزان در فرآیند تدریس، جایگاه ویژه ای یافته است. در این میان، طوفان فکری به عنوان یکی از موثرترین راهبردهای تسهیل گر یادگیری، زمینه را برای حضور پررنگ تر دانش آموزان در کلاس فراهم می کند. این روش که بر پایه اصول آزاداندیشی، همکاری گروهی و خلاقیت استوار است، به جای آنکه دانش آموزان را به صورت منفعل در معرض انتقال یک طرفه اطلاعات قرار دهد، آن ها را به تولید ایده، تفکر جمعی و تعامل سازنده ترغیب می کند. اهمیت این موضوع زمانی آشکار می شود که بدانیم مشارکت فعال دانش آموزان نه تنها میزان درک و Retention مطالب درسی را افزایش می دهد، بلکه مهارت های اساسی از جمله حل مسئله، تفکر انتقادی و کار تیمی را نیز تقویت می کند. با این حال، علیرغم مزایای اثبات شده این روش، بسیاری از آموزش دهندگان هنوز به دلایلی مانند کمبود زمان، ترس از بینظمی در کلاس یا ناآشنایی با اصول اجرای صحیح طوفان فکری، به روش های سنتی متوسل می شوند. این در حالی است که پژوهش های متعددی نشان داده اند که استفاده هوشمندانه از این راهبرد می تواند منجر به افزایش چشمگیر تعامل در کلاس درس شود. مساله اصلی پژوهش حاضر بررسی این نکته است که چگونه طوفان فکری می تواند به صورت موثرتری در مقایسه با روش های رایج، مشارکت دانش آموزان را جلب نماید و چه عواملی می توانند موفقیت این راهبرد را تحت تاثیر قرار دهند. پاسخ به این پرسش می تواند به معلمان و برنامه ریزان آموزشی کمک کند تا با به کارگیری هدفمند این روش، فضای کلاس درس را به محیطی پویا و مشارکت محور تبدیل کنند.

کلیدواژه ها:

طوفان فکری ، مشارکت دانش آموزان ، روش های فعال یادگیری ، تفکر خلاق ، تعامل در کلاس درس.