چارچوبی برای تلفیق توسعه حرفه ای و خودکارآمدی در نظام آموزش و پرورش

تحولات اخیر در نظام های آموزشی جهان نشان دهنده ی ضرورت بازنگری در شیوه های توسعه ی حرفه ای معلمان است. این پژوهش با هدف طراحی چارچوبی برای تلفیق موثر توسعه ی حرفه ای و خودکارآمدی در نظام آموزش و پرورش انجام می شود. اهمیت این مطالعه از آنجا نشات می گیرد که خودکارآمدی معلمان به عنوان عاملی کلیدی در بهبود کیفیت آموزشی شناخته شده است، اما برنامه های توسعه ی حرفه ای کنونی غالبا به صورت مقطعی و بدون ارتباط معنادار با ارتقای این ویژگی طراحی می شوند. مساله ی اصلی این تحقیق، شکاف موجود بین آموزش های حرفه ای و تقویت خودکارآمدی معلمان در عمل است. پژوهش حاضر با بررسی مدل های نوین یادگیری حرفه ای و مکانیسم های تقویت خودکارآمدی، در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان چارچوبی نظام مند طراحی کرد که توسعه ی حرفه ای را به صورت پویا با رشد خودکارآمدی معلمان پیوند زند. نتایج این مطالعه می تواند مبنایی علمی برای سیاست گذاران آموزشی فراهم کند تا برنامه های توانمندسازی معلمان را بر اساس نیازهای واقعی و با تاکید بر تقویت باورهای حرفه ای آنان طراحی نمایند. چنین چارچوبی نه تنها به بهبود مستمر کیفیت آموزش می انجامد، بلکه زمینه ساز تحولی پایدار در نظام تعلیم و تربیت خواهد بود.

کلیدواژه ها:

توسعه ی حرفه ای ، خودکارآمدی ، نظام آموزش و پرورش ، چارچوب تلفیقی ، توانمندسازی معلمان.