روایت پژوهی : مدیران مدارس تجربه مدیریت سلامت روان دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان یکی از مولفه های اساسی در فرآیند یاددهی–یادگیری و مدیریت اثربخش مدارس به شمار می آید. متن حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی، به بررسی تجربه ای واقعی از مدیریت مدرسه می پردازد که در آن تغییر رفتار یک دانش آموز به عنوان نشانه ای از چالش های روانی و اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. دانش آموز مورد نظر که پیش تر فردی فعال، شاد و مشارکت جو بود، به تدریج دچار گوشه گیری، کاهش تعاملات اجتماعی و افت انگیزه تحصیلی شد. این تغییرات رفتاری، مدیر مدرسه را به بررسی عمیق تر عوامل موثر بر وضعیت روانی دانش آموز سوق داد.یافته های این تجربه نشان می دهد که عوامل متعددی از جمله تغییر معلم، کاهش احساس امنیت روانی در کلاس، تفاوت های فردی و فشارهای خانوادگی نظیر بیماری اعضای خانواده، به صورت هم زمان بر سلامت روان دانش آموز اثرگذار بوده اند. متن تاکید می کند که تمرکز صرف بر رفتار ظاهری در کلاس نمی تواند تصویر کاملی از وضعیت روانی دانش آموز ارائه دهد و شناسایی زودهنگام مشکلات، نیازمند مشاهده دقیق، گفت وگوهای هدفمند و تعامل سازنده با خانواده است.در این راستا، اتخاذ رویکردهای حمایتی و تدریجی مانند ایجاد فضای امن آموزشی، فراهم سازی فرصت های مشارکت بدون اجبار، تقویت روابط فردی و استفاده از روش های خلاقانه نظیر داستان نویسی، نقش موثری در بهبود اعتمادبه نفس و مشارکت اجتماعی دانش آموز داشته است. نتایج این تجربه نشان می دهد که مدیران مدارس می توانند با نگاهی جامع و انسان محور، نقش مهمی در ارتقای سلامت روان دانش آموزان و پیشگیری از پیامدهای منفی بلندمدت ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، آموزش ، دانش آموز ، مدیریت ، سلامت روان