تحلیل تاثیر آموزش خلاقیت در مدرسه بر بهبود نمرات و یادگیری دانش آموزان

تحلیل تاثیر آموزش خلاقیت در مدرسه بر بهبود نمرات و یادگیری دانش آموزان، زمینه ای پژوهشی حیاتی را در نظام های تعلیم و تربیت معاصر باز می کند که در آن توانایی تفکر نوآورانه و حل مسئله به عنوان پیش نیاز موفقیت در جهان پیچیده امروز شناخته می شود. اهمیت این بررسی از آن جهت بی بدیل است که آموزش خلاقیت نه تنها به تولید ایده های جدید محدود نمی شود، بلکه با تقویت ارتباط میان مفاهیم درسی، افزایش انگیزه درونی و تسهیل پردازش عمیق اطلاعات، زمینه ساز درک پایدارتر محتوا و بهبود عملکرد کمی و کیفی دانش آموزان می گردد؛ شواهد نشان می دهد دانش آموزانی که در محیط های خلاق پرورانه یاد می گیرند، نه تنها در آزمون های استاندارد عملکرد بهتری دارند، بلکه توانایی بالاتری در انتقال دانش به موقعیت های جدید و حفظ بلندمدت یادگیری از خود نشان می دهند. ضرورت این تحلیل با توجه به شکاف آشکار میان ادعاهای نظری درباره اثربخشی خلاقیت و واقعیت کلاس های درس سنتی در بسیاری از مدارس ایرانی، امری اجتناب ناپذیر است؛ چرا که تمرکز بیش ازحد بر حفظ مطالب و ارزشیابی های یک سویه، پتانسیل های خلاقانه دانش آموزان را سرکوب کرده و در بلندمدت به کاهش علاقه به یادگیری و ضعف در نمرات دروس مفهومی منجر می شود. بیان مسئله این پژوهش بر این شکاف دانشی استوار است که رابطه میان آموزش خلاقیت و بهبود نمرات یک رابطه مستقیم و خطی نیست، بلکه تحت تاثیر عوامل تعدیل گری مانند کیفیت طراحی برنامه های خلاق پرورانه، سبک تدریس معلم، فرهنگ سازمانی مدرسه و سطح مشارکت خانواده قرار دارد؛ به طوری که برنامه های خلاقیت آموزی که تنها به فعالیت های سرگرم کننده محدود شوند و با اهداف درسی هم راستا نباشند، ممکن است تاثیر مثبتی بر نمرات نداشته باشند. این تحلیل با هدف شناسایی مکانیسم های روان شناختی موثر و شرایط لازم برای تحقق هم افزایی بین خلاقیت و یادگیری موثر تدوین شده تا راهگشای طراحی مداخلات آموزشی هدفمند در مدارس ایران باشد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت آموزی ، بهبود نمرات ، یادگیری معنادار ، عملکرد تحصیلی ، مدارس