تبیین ضرورت آموزش مهارت های اجتماعی و بررسی آثار و پیامدهای آن

آموزش مهارت های اجتماعی به عنوان یکی از ارکان اساسی تربیت دانش آموزان، نقشی تعیین کننده در رشد همه جانبه فردی، تحصیلی و اجتماعی آنان ایفا می کند. نظام های آموزشی که تمرکز اصلی خود را صرفا بر انتقال دانش شناختی قرار داده اند، اغلب از پرورش توانایی هایی مانند برقراری ارتباط موثر، همدلی، همکاری، حل تعارض و مدیریت هیجان غفلت کرده اند؛ در حالی که این مهارت ها زیربنای سازگاری فرد با محیط مدرسه و جامعه محسوب می شوند. پژوهش حاضر با هدف تبیین ضرورت آموزش مهارت های اجتماعی و بررسی آثار و پیامدهای آن در محیط های آموزشی انجام شده است. نتایج حاصل از بررسی منابع علمی و پژوهش های پیشین نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های اجتماعی می تواند موجب بهبود جو روانی مدرسه، افزایش احساس امنیت و تعلق دانش آموزان، کاهش رفتارهای ناسازگار و ارتقای سلامت روان شود. همچنین شواهد حاکی از آن است که برخورداری از مهارت های اجتماعی مطلوب، به طور غیرمستقیم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار است و انگیزش، مشارکت کلاسی و کیفیت تعامل با معلمان را افزایش می دهد. یافته ها بر نقش کلیدی معلمان به عنوان الگوهای رفتاری و نیز اهمیت هماهنگی میان خانواده و مدرسه در تقویت این مهارت ها تاکید دارند. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش مهارت های اجتماعی باید به صورت برنامه ریزی شده، مستمر و متناسب با بافت فرهنگی جامعه در برنامه های درسی مدارس گنجانده شود تا زمینه ساز تربیت نسلی توانمند، مسئول و سازگار با نیازهای اجتماعی آینده باشد.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، آموزش ، یادگیری ، مهارت های اجتماعی