تاثیر نقش الگویی آموزگاران بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این مقاله به بررسی عمیق و جامع تاثیر بنیادین نقش الگویی آموزگاران بر ابعاد مختلف پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، از منظر روان شناسی، تعلیم و تربیت اسلامی، و یافته های پژوهشی نوین می پردازد. آموزگار به عنوان یک الگو، نقشی فراتر از انتقال صرف دانش ایفا می کند؛ او مجرای انتقال ارزش ها، نگرش ها و الگوهای رفتاری است که به طور ناخودآگاه توسط دانش آموزان جذب و درونی سازی می شود. این پژوهش با تکیه بر مبانی نظری شخصیت پردازی و یادگیری اجتماعی (بندورا)، سازوکارهای دقیق تاثیرگذاری ویژگی های شخصیتی، اخلاق حرفه ای، سبک تعامل و رفتار کلاسی معلم بر انگیزش درونی، خودکارآمدی تحصیلی، و در نهایت، نتایج یادگیری دانش آموزان را تبیین می کند. شواهد پژوهشی داخلی و خارجی، همبستگی قوی بین کیفیت نقش الگویی معلم و موفقیت تحصیلی بلندمدت دانش آموزان را تایید می نمایند. تمرکز ویژه ای بر راهکارهای عملی تقویت این نقش، موانع موجود در نظام آموزشی ایران، و ارائه پیشنهاداتی کاربردی برای مدیران و سیاست گذاران آموزشی صورت گرفته است. نتیجه گیری مقاله بر این اصل تاکید دارد که سرمایه گذاری بر صلاحیت های اخلاقی و رفتاری معلمان، اساسی ترین راهبرد برای ارتقای کیفیت نظام آموزشی کشور است.

کلیدواژه ها:

نقش الگویی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش درونی ، خودکارآمدی ، تعلیم و تربیت اسلامی ، رفتار معلم.