سنجش اثربخشی آموزش مبتنی بر نظریه ذهن (Theory of Mind) بر توسعه مهارت های اجتماعی و تعاملات همسالان در دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر نظریه ذهن بر توسعه مهارت های اجتماعی و تعاملات همسالان در دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان سقز انجام شد. روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پسر و دختر دوره ابتدایی شهرستان سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، ۴۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مهارت های اجتماعی گارشام و الیوت (۱۹۹۰) و مقیاس سنجش تعاملات همسالان بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش های ساختاریافته مبتنی بر نظریه ذهن قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده های حاصل با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر نظریه ذهن باعث افزایش معنادار نمرات مهارت های اجتماعی و بهبود تعاملات همسالان در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده استp< ۰۵/۰ بر اساس نتایج، می توان نتیجه گرفت که تقویت توانایی درک ذهنیت دیگران، بستری مناسب برای ارتقای سازگاری اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری در دانش آموزان فراهم می کند و پیشنهاد می شود این رویکرد در برنامه های تربیتی مدارس گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

نظریه ذهن ، مهارت های اجتماعی ، تعاملات همسالان ، دانش آموزان ابتدایی ، شهرستان سق