بررسی اهمیت و ضرورت به کارگیری رویکردهای نوین تدریس در کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی مفهوم، اهمیت و وضعیت به کارگیری رویکردهای نوین تدریس در نظام آموزشی انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری بوده و با بهره گیری از منابع علمی و پژوهشی معتبر داخلی و خارجی به تحلیل دیدگاه ها، مبانی نظری و نتایج مطالعات پیشین در این حوزه پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای نوین تدریس با تاکید بر یادگیری فعال، تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله و مشارکت یادگیرندگان، موجب افزایش عمق یادگیری و ارتقای کیفیت فرآیند آموزش می شوند. در این رویکردها نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر یافته و یادگیرنده محور اصلی فعالیت های آموزشی است. تحلیل نتایج نشان می دهد که اجرای موثر این رویکردها، علاوه بر توانمندی معلمان، نیازمند حمایت سازمانی، هماهنگی میان اهداف، محتوا و ارزشیابی، و نیز فرهنگ سازی آموزشی است. همچنین، تقویت زیرساخت های فناوری و فراهم سازی منابع آموزشی مناسب از عوامل کلیدی موفقیت در به کارگیری آن ها محسوب می شود. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت توجه به زمینه های بومی، توسعه آموزش های توانمندساز برای معلمان و انجام مطالعات کاربردی تر در این زمینه تاکید دارد. یافته های این مطالعه می تواند مبنایی برای تصمیم گیری های کلان آموزشی و بهبود کیفیت تدریس در سطوح مختلف نظام آموزشی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

رویکرد فعال یاددهی-یادگیری ، رویکرد سنتی ، یادگیری عمیق ، مشارکت یادگیرنده