جایگاه فناوری های نوین آموزشی در تحقق سند تحول بنیادین

تحولات شتابان فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته است. آموزش و پرورش به عنوان نهادی بنیادین در تربیت نسل آینده، ناگزیر از بهره گیری آگاهانه و هدفمند از فناوری های نوین آموزشی است. در نظام آموزشی ایران، سند تحول بنیادین به عنوان نقشه راه کلان، بر تربیت انسان هایی مومن، خلاق، مسئول و برخوردار از هویت اسلامی–ایرانی تاکید دارد و تحقق این اهداف مستلزم توجه به تربیت تمام ساحتی در ابعاد شش گانه وجودی انسان است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه فناوری های نوین آموزشی در تحقق اهداف سند تحول بنیادین انجام شده است. روش پژوهش کیفی و از نوع تحلیل محتوای اسنادی است و داده ها از طریق بررسی منابع نظری، پژوهش های مرتبط و مفاد سند تحول بنیادین آموزش و پرورش گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری های نوین آموزشی، در صورت هدایت آگاهانه و هم سویی با مبانی ارزشی و تربیتی سند، ظرفیت بالایی برای تقویت یادگیری عمیق، پرورش تفکر علمی، توسعه مهارت های اجتماعی، ارتقای خلاقیت، تقویت هویت اسلامی–ایرانی و تحقق عدالت تربیتی دارند. با این حال، غلبه نگاه فنی و ابزاری، ضعف در توانمندسازی معلمان، نبود چارچوب نظری منسجم و فاصله میان سیاست گذاری و اجرا، از مهم ترین چالش های بهره گیری موثر از فناوری در نظام آموزشی به شمار می آیند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، سند تحول بنیادین ، تربیت تمام ساحتی ، نظام آموزش و پرورش