تاثیر رویکردهای نوین و خلاق تدریس بر افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان

تحولات گسترده در نظام های آموزشی معاصر، ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس و توجه به نقش آن ها در ایجاد انگیزه یادگیری را بیش از پیش آشکار ساخته است. در رویکردهای سنتی آموزشی، تاکید اصلی بر انتقال یک سویه اطلاعات بوده و نقش یادگیرنده عمدتا منفعل در نظر گرفته شده است؛ امری که در بسیاری از موارد به کاهش علاقه، مشارکت و انگیزه درونی دانش آموزان منجر شده است. در مقابل، رویکردهای نوین و خلاق در تدریس، با تاکید بر یادگیری فعال، مشارکتی و معنادار، تلاش می کنند یادگیرنده را به عنصر اصلی فرایند یاددهی–یادگیری تبدیل کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی روش های مختلف تدریس، تبیین رویکردهای خلاق آموزشی و تحلیل آثار آن ها بر فرایند یاددهی–یادگیری با تاکید ویژه بر نقش این روش ها در افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان است. نتایج مطالعات و تحلیل های انجام شده نشان می دهد که به کارگیری روش های خلاق مانند یادگیری مشارکتی، تدریس مبتنی بر پروژه، حل مسئله و استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی، موجب افزایش انگیزه درونی، احساس خودکارآمدی و مشارکت فعال فراگیران می شود. این روش ها نه تنها کیفیت یادگیری را ارتقا می بخشند، بلکه یادگیری عمیق و پایدار را نیز تقویت می کنند. در مجموع، یافته های پژوهش بر این نکته تاکید دارد که انتخاب آگاهانه و هدفمند روش تدریس، نقش تعیین کننده ای در ایجاد انگیزه یادگیری و تحقق اهداف آموزشی دارد و توجه به خلاقیت در تدریس، ضرورتی اساسی برای بهبود کیفیت نظام آموزشی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، رویکردهای آموزشی ، روش های خلاق ، انگیزه یادگیری