بررسی اهمیت توانمندسازی معلمان در چارچوب سند تحول بنیادین

سند تحول بنیادین آموزش وپرورش به عنوان مهم ترین سند بالادستی نظام تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران، معلم را محور اصلی تحقق اهداف تحولی و تربیت تمام ساحتی دانش آموزان می داند. با این حال، دستیابی به اهداف این سند بدون توجه جدی به توانمندسازی معلمان امکان پذیر نخواهد بود. هدف پژوهش حاضر، بررسی اهمیت توانمندسازی معلمان در چارچوب سند تحول بنیادین و تبیین آثار و نتایج آن در فرایند آموزشی و تربیتی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کیفی و با رویکرد مروری انجام شده است. بدین منظور، اسناد بالادستی آموزش وپرورش، به ویژه سند تحول بنیادین، مقالات علمی–پژوهشی، کتاب ها و پایان نامه های مرتبط مورد بررسی و تحلیل محتوای کیفی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که توانمندسازی معلمان مفهومی چندبعدی است که ابعاد حرفه ای، نگرشی، تربیتی، فناورانه و سازمانی را دربرمی گیرد و نقش اساسی در بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری، افزایش انگیزش شغلی معلمان و تحقق تربیت تمام ساحتی دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که ضعف در برنامه ریزی منسجم، محدودیت منابع و عدم انطباق برنامه های توانمندسازی با نیازهای واقعی معلمان، از مهم ترین چالش های موجود در مسیر تحقق اهداف سند تحول بنیادین محسوب می شود. در مجموع، پژوهش بر ضرورت طراحی و اجرای برنامه های توانمندسازی مبتنی بر پژوهش و متناسب با الزامات سند تحول بنیادین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سند تحول ، آموزش و پرورش ، معلم ، توانمندسازی معلمان