بررسی نقش جو روانی مدارس در پرورش مهارت های فکری دانش آموزان

این پژوهش به بررسی نقش جو روانی مدارس در پرورش مهارت های فکری دانش آموزان می پردازد. با توجه به تحولات قرن بیست ویکم و ضرورت تربیت افرادی با تفکر انتقادی، خلاق و حل مسئله، محیط آموزشی باید فراتر از انتقال دانش صرف عمل کند. جو روانی مثبت شامل امنیت روانی، روابط حمایتی، مدیریت مشارکتی و ارزشیابی سازنده پیش شرط اساسی برای بروز و رشد مهارت های فکری است. در مقابل، جوهای مبتنی بر ترس، رقابت ناسالم و تاکید صرف بر نمره، مانع پرسشگری و تفکر عمیق می شوند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که احساس امنیت روانی و تعاملات مثبت معلم-دانش آموز به طور مستقیم بر خودکارآمدی شناختی، انگیزش درونی و تمایل به درگیر شدن در فرایندهای تفکر پیچیده تاثیر می گذارند. به طور خاص، فضایی که در آن دانش آموزان از اشتباه کردن نمی هراسند و می توانند فرضیات خود را به چالش بکشند، زمینه را برای اکتشاف و نوآوری فراهم می آورد. این نتایج تاکید می کنند که سرمایه گذاری بر بهبود کیفیت روابط بین فردی و کاهش استرس محیطی، بازدهی قابل توجهی در ارتقای توانمندی های شناختی خواهد داشت. بنابراین، بهبود جو روانی مدرسه نه تنها یک اقدام جانبی، بلکه جزء لاینفک هر برنامه ریزی آموزشی برای پرورش تفکر است. این پژوهش با روش کیفی مروری و تحلیل محتوای منابع معتبر، چارچوبی مفهومی ارائه می دهد که می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های آموزشی و توانمندسازی معلمان در ایجاد فضایی پویا و ایمن برای رشد فکری دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، جو روانی ، مهارتهای دانش آموزان ، مهارت های فکری