بررسی ابعاد، اهداف و ویژگی های یادگیری مبتنی بر پروژه

یادگیری مبتنی بر پروژه به عنوان یکی از رویکردهای موثر در چارچوب یادگیری فعال، توجه بسیاری از پژوهشگران و نظام های آموزشی را به خود جلب کرده است. این رویکرد با تاکید بر مشارکت فعال یادگیرندگان، تلاش می کند یادگیری را از حالت انتقال صرف دانش به فرایندی معنادار، کاربردی و عمیق تبدیل کند. هدف پژوهش حاضر بررسی ابعاد مختلف یادگیری مبتنی بر پروژه و نقش آن در ارتقای کیفیت فرایند آموزش و یادگیری است. بر اساس مبانی نظری و یافته های پژوهش های پیشین، یادگیری مبتنی بر پروژه با درگیر ساختن دانش آموزان در مسائل واقعی و نزدیک به زندگی، موجب بهبود درک مفهومی، افزایش ماندگاری یادگیری و تقویت مهارت های شناختی سطح بالا مانند حل مسئله و تفکر انتقادی می شود. همچنین، این رویکرد با فراهم سازی فرصت های یادگیری مشارکتی، نقش موثری در رشد مهارت های اجتماعی، ارتباطی و مسئولیت پذیری دانش آموزان ایفا می کند. نتایج نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر پروژه می تواند انگیزش درونی و نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به یادگیری را افزایش دهد، زیرا آنان خود را نقش آفرین اصلی فرایند یادگیری می دانند. با این حال، اجرای اثربخش این رویکرد مستلزم آمادگی معلمان، طراحی آموزشی دقیق، زمان کافی و استفاده از شیوه های ارزشیابی فرایندمحور است. در مجموع، یادگیری مبتنی بر پروژه، در صورت اجرای اصولی، می تواند به عنوان راهکاری کارآمد برای پاسخ گویی به نیازهای آموزشی دنیای معاصر مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموزان ، تفکر انتقادی ، آموزش نوین