بررسی و تبیین رویکردهای نوین یاددهی و یادگیری و نقش آن ها در ارتقای کیفیت آموزش

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین رویکردهای نوین یاددهی و یادگیری و نقش آن ها در ارتقای کیفیت آموزش انجام شده است. این پژوهش از نوع مروری و با رویکرد توصیفی تحلیلی است که بر پایه مطالعه و تحلیل منابع علمی معتبر داخلی و خارجی صورت گرفته است. در این راستا، مقالات پژوهشی، کتاب ها و گزارش های علمی مرتبط با رویکردهای نوین آموزشی از جمله یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری معکوس و یادگیری ترکیبی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای نوین با تاکید بر یادگیرنده محوری، تعامل، تفکر انتقادی و کاربرد عملی دانش، زمینه ساز یادگیری معنادار و عمیق می شوند. این رویکردها علاوه بر بهبود پیشرفت تحصیلی، موجب افزایش انگیزش، مشارکت فعال، مسئولیت پذیری و توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی یادگیرندگان می گردند. نتایج همچنین بیانگر آن است که نقش معلم در این رویکردها از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر یافته و ارزشیابی آموزشی نیز به سمت ارزشیابی تکوینی و فرایندمحور سوق پیدا کرده است. با وجود چالش هایی نظیر کمبود امکانات و مقاومت در برابر تغییر، نتایج پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی آموزشی، توانمندسازی معلمان و حمایت نظام آموزشی برای اجرای موثر رویکردهای نوین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تدریس ، یادگیری ، رویکرد فعال ، روش های نوین