مطالعه روابط بین فردی معلمان و دانش آموزان و نقش آن در اثربخشی آموزشی

روابط بین فردی معلمان و دانش آموزان به عنوان یکی از عوامل مهم در اثربخشی آموزشی مطرح شده اند این روابط با تمرکز بر احترام متقابل، ارتباط مثبت، و پشتیبانی متقابل، محیطی مساعد و پشتیبانی را ایجاد می کنند که می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و رشد اجتماعی-عاطفی دانش آموزان کمک کند اما، به رغم اهمیت این روابط، مسائلی نیز وجود دارد که نیازمند بررسی هستند از جمله این مسائل می توان به عدم آمادگی برخی معلمان برای ترویج روابط مثبت، کمبود زمان کافی برای تعامل فعال با دانش آموزان، و نیاز به آموزش معلمان برای بهبود مهارت های ارتباطی اشاره کرد بنابراین، بررسی روابط بین فردی معلمان و دانش آموزان و نقش آن در اثربخشی آموزشی از اهمیت بالایی برخوردار است این پژوهش به دنبال شناسایی نحوه تاثیر این روابط بر اثربخشی آموزشی است هدف اصلی این پژوهش شناسایی مزایا و چالش های مرتبط با روابط بین فردی معلمان و دانش آموزان است همچنین، این پژوهش به دنبال پاسخ به سوالاتی مانند این است که چه عواملی بر شکل گیری روابط مثبت بین معلمان و دانش آموزان تاثیر می گذارند و چه راهکارهایی برای بهبود این روابط وجود دارد این پژوهش با استفاده از روش های توصیفی و مطالعات موردی، داده های مربوط به روابط بین فردی معلمان و دانش آموزان و تاثیر آن ها بر اثربخشی آموزشی جمع آوری و تحلیل می شود نتایج این پژوهش می تواند به معلمان، مدیران آموزشی و سیاست گذاران در تصمیم گیری های مربوط به بهبود روابط معلم-دانش آموز کمک کند و در نهایت به بهبود کیفیت آموزش و ارتقای محیط آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

روابط بین فردی ، معلمان ، دانش آموزان ، اثربخشی آموزشی ، محیط آموزشی.