نقش هوش مصنوعی در توسعه آموزش مشارکتی

پیشرفت های چشمگیر در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، به ویژه ظهور هوش مصنوعی، تحولات بنیادینی در سیستم های آموزشی ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در توسعه و ارتقای آموزش مشارکتی انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نوع کتابخانه ای و تحلیلی است و با مرور منابع معتبر به بررسی ابعاد مختلف این موضوع پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق ابزارهایی مانند سیستم های توصیه گر هوشمند، دستیاران آموزشی، و پلتفرم های یادگیری تطبیقی، تعامل بین دانش آموزان را تسهیل کرده و فرآیند یادگیری گروهی را بهینه می سازد. این فناوری با تحلیل داده های یادگیرندگان، بازخوردهای فوری و شخصی سازی شده ارائه می دهد که منجر به افزایش مشارکت فعالانه و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. همچنین، هوش مصنوعی به معلمان کمک می کند تا نقش خود را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر دهند. با این حال، چالش هایی نظیر مسائل حریم خصوصی و نیاز به زیرساخت های فنی مناسب نیز وجود دارد. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی در آموزش مشارکتی، پتانسیل بالایی برای ایجاد محیط های یادگیری پویا، تعاملی و کارآمد دارد و می تواند آینده آموزش را متحول سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش مشارکتی ، یادگیری گروهی ، فناوری آموزشی ، شخصی سازی آموزش ، سیستم های هوشمند آموزشی