معماری مدرسه هوشمند: تلفیق ادراک معلم و تحلیل هوش مصنوعی در خلق محیط های یادگیری پاسخگو

تحولات سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات، معماری آموزشی را به سمت ایجاد محیط های یادگیری پاسخگو و پویا سوق داده است. این مقاله به بررسی معماری مدرسه هوشمند با تمرکز بر تلفیق ادراک معلم و تحلیل هوش مصنوعی می پردازد. هدف اصلی، شناسایی چگونگی تعامل بین شهود و تجربه معلمان با سیستم های هوشمند تحلیل داده برای بهینه سازی فرآیند یاددهی-یادگیری است. روش تحقیق حاضر از نوع کیفی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای است. نتایج نشان می دهد که تلفیق ادراک انسانی با الگوریتم های پیش بینی کننده هوش مصنوعی، منجر به طراحی فضاهایی می شود که به نیازهای فردی دانش آموزان پاسخ داده و انعطاف پذیری لازم برای تغییرات روش های تدریس را دارا هستند. این رویکرد نه تنها کارایی آموزشی را ارتقا می دهد، بلکه با ایجاد محیط های مشارکتی و تعاملی، بستری برای توسعه مهارت های قرن بیست و یکم فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

معماری مدرسه هوشمند ، هوش مصنوعی ، ادراک معلم ، محیط یادگیری پاسخگو ، فناوری آموزشی.