نقش هوش مصنوعی در پرورش خلاقیت و نوآوری دانش آموزان در محیط مدرسه

در عصر دیجیتال، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین فناوری ها، پتانسیل بالایی برای بازتعریف فرآیندهای آموزشی و پرورش مهارت های قرن بیست و یکم دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در توسعه خلاقیت و نوآوری دانش آموزان در محیط مدرسه تدوین شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور نظاممند پیشینه پژاهش های بین المللی می باشد. نتایج نشان می دهد که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی با ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی مسیر یادگیری و فراهم کردن بسترهای تجسم ایده ها، می توانند موانع ذهنی را از پیش پای دانش آموزان بردارند و آن ها را به سمت اکتشاف و نوآوری سوق دهند. با این حال، چالش هایی نظیر خطر وابستگی شناختی و سوگیری های الگوریتمی وجود دارد که نیازمند مدیریت دقیق است. در نهایت، پیشنهاد می شود که ادغام هوش مصنوعی در برنامه درسی باید با رویکردی که نقش معلم را به عنوان تسهیل گر خلاقیت تقویت کند، صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت دانش آموزان ، نوآوری آموزشی ، یادگیری شخصی ، فناوری آموزشی